vierde weekje

sziastok allemaal!

weer wat verder en weer wat te vetellen dus :)

ten eerste heb ik nog een klein weetje te vertellen!

ik ben er dus achter gekomen da de mensen hier geen totale vrijheid hebben in het kiezen van een naam voor hun kindje!!!! ik wist dus niet dat er nog ergens in de wereld een land bestond waar je geen vrije keuze hebt in de naam van een kindje!! ze hebben hier dus een boek vol namen ( zoiets als een naamwoordenboek) en daaruit kunnen de Hongaren een naam kiezen. ze hebben hier dus nog een beetje vrijheid in het kiezen, die niet verder gaat als een boek! raar raar raar! en jullie moeten weten, dat boek staat vol namen zoals Agripina, cicero, theodolinda enz... volgens mij vol met vele namen die geen mens gebruikt! al verklaart het wel waarom er zoveel mensen zijn met dezelfde naam en waarom er zoveel mensen zijn met koosnaampjes( afkortingen van hun echt naam)... toch een beetje interessant he :s :D

nu naar m'n weekje! ik heb deze week zeer veel hongaars gebabbeld vind ik.

deze week is er een soort van onuitgesproke overeenkomst gekomen tussen een jongen van mijn klas en ik.

hij babbelt hongaars met mij met vele handgebaren, en ik doe net hetzelfde terug :)

ik kan echt nog helemaal niet veel Hongaars, vind ik zelf, en dus werd het een hylarische bedoeling!! hij moest echt alles aanduidde met zijn handenen... als ik dan eindelijk ongeveer elk woord van de zin verstond, dan begreep ik de bedoeling van de zin niet :) het doet me zo een beetje denken aan de latijnse ongeziene teksten! elk woordje vertalen en dan op het einde er een zinvolle zin van proberen maken :) met als gevolg dat ik soms totaal naast kan zitten :9

ook in de klas dus werd er wat afgelachen met ons!! Laci( de jongen) moest heel traag voor me babbelen en en ik denk dat hij wat kinderlijk met me sprak... te horen aan al de lachuitbarstingen van de klas toch :) daarmee bedoel ik dat hij met infinitieve sprak en weinig achtervoegels enz( die hier overvloedig gebruikt worde!)

maar al bij al was dit dus niet alleen zeer grappig, maar ook leerrijk voor mij en een goedgevoel gevende gebeurtenis!!

donderdag ben ik voor het eerst naar de tekenlessen geweest hier in school. dit is zogezegd buiten de normale uren en wie er mee mee wilt doen moet zich inschrijven enz... ik dus ook :)

in het begin van die dag had onze klas net een les media met de leerkracht van de PO les en ik had heel de les een zinnetje zitten oefenen om aan hem te vragen! nl. de vraag of ik het 8e lesuur naar dat lokaal moest komen( het was een bijeenschraapsel van woorden, maar hoopte op een snelle geest met een snel begrip :) ) dus vol spanning wachte ik het muziekdeuntje van de pauze af... aaah daar ging het. vlug mijn spulletje in pakken en.... iemand anders had al gevraagd of ik naar dit lokaal moest komen enz... :s daar ging mijn moment van glorie :)

maar dus ging ik vlug meeluisteren naar het gesprek! ik moest toch iets kunnen verstaan he, en anders duidlijk maken dat de leerkracht ook met mij mocht proberen praten :) ... ik kon altijd maar proberen denk ik dan, en jah hoor!!! van het hele gesprek verstond ik de woorden potloden en igen :) joehoew :) wat een wonder! ik wist dat ik niets naar de les moest meebrengen, alleen maar potloden :) deze gedachte werd ook snel bevestigd door mn broer, die het gesprek voerde en... door een bemoedigende glimlach van de leerkracht :) geslaagd :)

bij aanvang van het 8e lesuur ging ik dus opweg naar het tekenlokaal, met achter mij een szia van klasgenootjes die in de klas bleven voor het leukste uur van de dag: MAgyar! :) niet dus!! het is het meest saaiste lesuur dat er op ons lesserooster staat.. en ik mag dat overslaan voor een uurtje tekenen... lukky me!!!!

want her uurtje bleek zeer geslaagd te worden! er waren niet veel leerlingen aanwezig maar dat was wel gezellig! een leuk muziekje op de achtergrond en met onze bankjes in een halve cirkel rond rdrie stoelen.. en daar kon het tekenen beginnen! Ok ik moet toegeven, waarnemingstekenen is niet mijn favoriete bezigheid, maar bwa moest ik in tienen ook doen he... we gaan dus niet klagen!

zeker niet omdat ik het gevoel had dat er leuke mensen in mn klasje aanwezig zijn!! :)

en ondat het de eerste les was en waarnemingstekene zó leuk is, liep de les meteen al een halfuur langer uit dan gepland :)

omdat ik een afspraak had met een onbekende jongen van AFS in het stad liep ik rustig weg richting centrum! ik dacht namelijk dat we te vroeg gestopt waren en dat ik nog eeuwen van tijd had om daar te graken! onderweg babbelde ik met mijn tekenbuur, kristof :) hij kon namelijk goed engels en en een beetje hongaars, dus waarom zouden we geen praatje slagen op weg naar onze bestemming?? :)

en mijn eerste indruk werd al snel bevestigd! een vriendelijke jongen die geen vlieg kwaad lijkt te doen, goed kan tekenen en een toekomstige vriend aan het worden is :) wat een vruchtbare dag bleek dit te zijn!

een dag vol blijdschap en nieuwe dingen :) laten we hopen dat er zo nog vele moge volgen! ik kijk in ieder geval al uit naar volgende donderdag!!!

maar wat gebeurde er ook al weer nadat ik kristof gedag hed gezegd... :)

ik keek op mn gsm om het uur toch maar eens te checken... ik moest toch weten hoe traag ik moest lopen enz :)

n natuurlijk kreeg ik toen in het oog dat ik al te laat was op mijn afsraak!!! ik heb nog nooit zo ver gelopen als donderdag!!! heel de weg, waar we ong meer als 20 min over doen, heb ik ziiten lopen! ok ongeveer de hele weg toch :)

pfff heb de weg in de helft van de tijd afgelegd... en dan zegt ashley( de AFSer) doodleuk. oh maar had niet gelopen, ik was hier wel nog wat blijven wachten hoor! :O de volgende dag dus zere beentjes voor niets! :(

mar niet getreurd, ik moest met hem kennismaken en dat kan ik niet als ik al klagend over het lopen naast hem zit :)

en whoow, rare jongens die Australiers!! ik hoop dat niet iedere jongen daar is zoals hij :9 je zou gewoon gek worden als je daar woont :) het is een jongen die een kleine slag van de molen heeft gehad, maar niettemin leuk :) hij heeft me vol gepropt met tips en weetjes die ik nog niet wist :) altijd handig natuurlijk :) en zeer interesant :)

twee uur aan een stuk was snel volgebabbeld en toen moest ik me alweer naar haasten naar het grote busstation om op tijd te zijn en de juiste bus naar huis te vinden :)

maar.... een, twee, drie en ik had hem in het oog :) geen reden om te paniekeren dat ik mn bus zou missen... thuis waren ze er namelijk nog niet helemaal van overtuigd dat ik capable ben om een bus te nemen :)

maar je ziet het lukt me wel :) vandaag, vrijdag was het trouwens erger! ik had eersder gedaan met school omdat de leerkracht duits niet op school was en we school dus eerder mochten verlaten en... ikke opweg naar de grote busplaats!! daar aangekomen stond het boordevol mensen en bussen! maar: de plaats waar mijn bus normaal gezien staat stond het verkeerde uur op de bus... niet de juiste dus! en waar wel het juiste uur ston, stond niat de juiste naam enz!!

in mijn beste hongaars stapte ik dus af op een paar vriendelijk uitziende Hongaren en vroeg ik of het de juiste bus was voor mij... :)

phoe wat een opgave zonder woordenboekje!! ( die had ik nl de avond ervoor uit mn rugzak gehaald omdat ik dacht dat ik hem niet nodig had!! dom dom :) ) bij elke bus zeiden ze dat het de verkeerde was enz... tot ik een paar lieve meisjes vond die me zeiden dat hun bus misschien de juiste was en dat ik het aan de chauffeur moest vragen voor de zekerheid :) ... pff niet dus :)

dan maar op een bankje zitten en wachten op de volgende bus... daarvan wist ik tenminste zeker dat hij zou verschijnen op het perron :) gezeten op een van de bankjes, heb ik trouwens zitten babbelen met een super vriendelijke meneer! hij praatte duits ook dus konden we een mengelmoesje praten dat elkieder verstond :) wat hou ik van lieve oude mensjes die met iedereen een gesprek proberen aanknopen!! :)

aan mijn andere zijde was trouwens een meneer gezeten die ook in mijn dorpje woont( maakte hij me in het HONGAARS duidelijk :D) het geluk lachte me toe die paar minuutjes :) en ik was opweg naar huis met een dorpsgenootje op de stoel naast mij! ze praat geen woord engels( of maar een paar) en dus was ons gesprek heel grappig! alle mensen rondom ons keken vreselijk raar naar ons :P maar.... ze heeft me toch vaak begrepen :) denk ik :) en andersom toch ook... al had ze de neigin om veel te snel te praten! al de hongaren hier praten super snel en te stil :) ongelooflijk hoe goed hun oren zijn in het vertaan van hongaars! op fluistertoon sprekend verstaan ze elkaar tot aan de andere kant van een lokaal!!!!!! niet te geloven!

en dus sprak het meisje soms ook een beetje te stil :) maar ik klaag niet!! ze heeft me veel geleerd op die minuutjes tijd :9 en vanaf maandag steekt mijn woordenboekje weer elke dag veilig en wel in mn rugzak :):)

en klaar en kés is mn verhaal :)

nu zit ik thuis lekker thuis te wezen enstraks komen er klasgenootjes naar hier en is het pokeravond :) eens zien of ik dat kan :) want elke keer dat ik het speel is het een verrassing, soms win ik soms ben ik de slechtste van heel de groep :)

spannend!!! en spannend of ik kan volgend in het hongaars :) heb toch al besloten dat mijn woordenboekje mijn vriend is vanavond :) je weet maat nooit, weet ik nu :)

dagdag en viszlat lieve mensjes!!!!

nagy puszi!!!!!

mach!!! xxxxxxxxx